Granie w sezonie 2014/2015 oficjalnie zakończone! Dzisiejszego dnia nasza drużyna brała udział w turnieju rozgrywanym w dziewiątkach, a oglądać w nim mogliśmy takie zespoły jak Jagiellonia Białystok, ŁKS Łódź czy dwa zespoły z Ukrainy. My zmagania rozpoczęliśmy od zwycięstwa z drużyną z Ursusa, później przyszedł remis z MKS Piaseczno, ten mecz powinniśmy spokojnie wygrać, stwarzając sobie więcej sytuacji do zdobycia bramki. Kolejne spotkanie rozgrywamy z zespołem z Ukrainy, niestety musimy uznać wyższość gości. Później przyszły dwa zwycięstwa po 1:0 – z Legionovią oraz z zespołem APN Ostrołęka. Do dalszej fazy turnieju awansują po 4 zespoły z każdej grupy, my awans uzyskujemy z miejsca drugiego i trafiamy do grupy z Dolcanem Ząbki i Jagiellonią Białystok. Oba mecze kończą się bezbramkowym remisem i po wygranej zespołu z Białegostoku nad Dolcanem kończymy swój udział w turnieju. Zawody jakie dzisiaj rozegraliśmy można oceniać dwojako, z jednej strony mocno popracowaliśmy w obronie, straciliśmy tylko jedną bramkę i tu bardzo duża zasługa Rafała. Z drugiej strony w większości meczów daliśmy się zepchnąć do obrony, pozwalaliśmy rywalom przejąć inicjatywę, raz po raz tracąc piłkę w prostych sytuacjach. Zabrakło więcej spokoju w rozgrywaniu piłki, wychodzenia na pozycję i komunikacji. Zabrakło także iskry z przodu, jaką niewątpliwie mogli by wnieść dzisiejsi nieobecni – Ignacy, Kacper i Kajetan. Musimy jednak dawać sobie radę nawet bez najlepszych zawodników. Nie może być to powodem do oddawania inicjatywy. Przed chłopcami miesiąc wakacji, ja ten czas przeznaczę na mały odpoczynek, ale także na planowanie pracy na przyszły rok. Jestem pewny, że z biegiem czasu będzie tylko lepiej. DSZ

Zawodnicy: Baruś O., Butta D., Grocholski R., Krzyszczuk K., Liwanowski B., Owczarek K., Pieczul P., Rossa Sz., Serokin M., Świtalski D., Wiktorowski J., Wojciechowski A., Wójcik K.

Wyniki I Faza: K.S. Delta Warszawa – KS Ursus 1:0, K.S. Delta Warszawa – MKS Piaseczno 0:0, K.S. Delta Warszawa – FC Kijów 0:1, K.S. Delta Warszawa – Legionovia Legionowo 1:0, K.S. Delta Warszawa – APN Ostrołęka 1:0

Wyniki II Faza: K.S. Delta Warszawa – Dolcan Ząbki 0:0, K.S. Delta Warszawa – Jagiellonia Białystok 0:0

Bramki: 2x Wiktorowski K., 1x Serokin M. 

Kolejny sezon za nami, nastał czas podsumowań. Od początku gier w rundzie jesiennej to my nadawaliśmy ton rozgrywkom. Z meczu na mecz graliśmy lepiej i w końcowym rozrachunku okazaliśmy się nie do zatrzymania. Odnieśliśmy 10 zwycięstw strzelając przy tym 118 bramek, tracąc tylko 12. Nastroje w zespole były znakomite , całą zimę przeznaczyliśmy na przygotowania do gry z najlepszymi zespołami w rundzie wiosennej. Ostatecznie zmagania zakończyliśmy na drugim miejscu z dwoma porażkami. Strzeliliśmy 49 bramek tracąc 33. Ogólnie w sezonie 2014/2015 rozegraliśmy 18 spotkań, 15 z nich to zwycięstwa, 1 remis i 2 porażki. Bilans bramek to 167 strzelonych do 45 straconych. Zajmując drugą lokatę awansowaliśmy do grona najlepszych drużyn w Warszawie i w przyszłym sezonie możemy zmierzyć się min. z takimi drużynami jak Legia czy Polonia. Czekamy na losowanie grup i na sierpniowe wznowienie treningów. DSZ

2004 (czerwoni)
Turniej: Targówek
Zbiórka w strojach reprezentacyjnych (dres reprezentacyjny, koszulka z herbem)
27-06-2015 (sobota) 8:30, Warszawa, ul.Kołowa 18 - Targówek

Zawodnicy: Baruś O., Butta D., Grocholski R., Krzyszczuk K., Liwanowski B., Owczarek K., Pieczul P., Rossa Sz., Serokin M., Smogorzewski O.,  Świtalski D., Wiktorowski J., Wojciechowski A., Wójcik K.

Zabieramy: LEGITYMACJE lub inny dokument oficjalny ze zdjęciem (dowód osobisty, paszport), sprzęt treningowy (koszulka, spodenki, getry), dres treningowy, ortalion, ochraniacze, buty piłkarskie LANKI, wodę lub napój izotoniczny, banan, sprzęt do kąpieli (ręcznik, klapki, płyn do mycia). Dodatkowo proszę zabrać około 15,00 na obiad.

Za nami kolejny sezon na piłkarskich boiskach. Sezon pełen sukcesów jak chociażby w pierwszej rundzie awans z pierwszego miejsca z kompletem zwycięstw, w drugiej zaś awans do szesnastki najlepszych drużyn Warszawy w naszym roczniku. Za sukcesy będę także uważał to co udało się zrobić z każdym z chłopców. Każdy z nich zanotował pewien postęp, a dzięki temu i cała drużyna idzie w górę. Dzięki ciężkiej pracy jaką wykonujemy po każdej jednostce treningowej powoli będziemy iść w górę do doskonałości. Musimy pamiętać co jest naszym celem głównym, a jest to wychowanie przyszłych reprezentantów Polski czy zawodników najwyższego krajowego poziomu. Jestem pewien, że wielu chłopców z naszego zespołu ma taki potencjał. Wiele jednak zależy od ciężkiej pracy, świadomości, wyznaczania i realizacji celów. Tu bardzo ważna jest rola rodzica, który ma bezpośredni ogląd na to co dzieje się poza treningami. I tu proszę rodziców o dalszą, udaną współpracę. Przyszły sezon będzie dla nas kolejnym rokiem nauki, nowe, większe boisko, więcej zawodników, nowy system gry. Wszystkie te rzeczy mamy w podstawach, dzięki występom w roczniku 2003 czy po - sezonowych grach sparingowych. Wiedzę rozszerzymy już po powrocie z wakacji czyli w sierpniu. Przyszły sezon to także pewna zmiana w grupie żółtej, dziękuję trenerowi Piotrkowi Włodarskiemu za współpracę. To gdzie jest w tym momencie drużyna rocznika 2004 to także wielka zasługa trenera Piotra. Dziękuję wszystkim zawodnikom za wspaniały sezon, rodzicom za poświęcony czas, władzom klubu za stworzone warunki oraz kolegom trenerom, asystentom za pomoc i cenne wskazówki. Widzimy się w sierpniu! DSZ

W rundzie wiosennej rozegraliśmy dziesięć spotkań, z których wygraliśmy cztery. Doznaliśmy sześciu porażek. Dzięki temu zajęliśmy IV miejsce w stawce sześciu drużyn. Co ciekawe ograna przez nas drużyna z Falenicy zajęła II miejsce w rozgrywkach. Dwukrotnie przegraliśmy natomiast z Drukarzem, który uplasował się za nami. Rozgrywki podzielone na poziomy są krokiem do przodu w kwestii organizacji i podnoszenia poziomu warszawskiego piłkarstwa. Bez wątpienia poziom wszystkich drużyn podnosi się gdy rywalizują z zespołami, z którymi wynik zazwyczaj jest otwarty do samego końca. Wysokie, np: dziesięciobramkowe zwycięstwa czy też porażki w takim samym stosunku nie przynoszą zamierzonych efektów w procesie szkolenia. Oczywiście jak można wygrać wysoko to trzeba to uczynić z tym, że każdy zdobyty gol powinien mieć odpowiedni stopień trudności i przynosić satysfakcję. Wracając do tematu naszych rozgrywek to zdecydowana większość spotkań była zacięta, często ich losy zmieniały się jak w kalejdoskopie i ważyły się w końcówkach. To powodowało grę na odpowiednim poziomie koncentracji, a właściwie na zbliżonym do odpowiedniego, gdyż porażka na Agrykoli 3:4, gdy na minutę przed końcem prowadzimy 3:2 świadczy o tym, że tej koncentracji w końcówce zabrakło. Bywało raz lepiej raz gorzej, ale tak jak wspominałem do każdego meczu podchodziliśmy z wiarą i realnym przeświadczeniem, że możemy wygrać. Było dużo emocji trochę łez i trochę uśmiechu, ale zawsze walka na całego! PW

Czerwiec minął nam niepostrzeżenie. Rozgrywki ligowe dobiegły końca. Mieliśmy wzloty takie jak mecz z Sercem Falenica i upadki jak porażka na Drukarzu. Miniony miesiąc był na pewno udany dla chłopców najbardziej zaangażowanych i aspirujących do gry w zespole trenera Damiana Szczygielskiego. Zyskali oni trochę pewności siebie i zaczęli wykorzystywać w warunkach meczowych kolejne poznane elementy techniczne oraz techniczno-taktyczne. Co ważne stosowali je w odpowiednich momentach, czyli dokonywali dobrych wyborów w sytuacjach tego wymagających. To ważne, gdyż wcześniej często bywało, że nawet dobry zwód z piłką powodował minięcie przeciwnika, ale w końcowym rozrachunku nie przynosiło to pożytku, ponieważ dana sytuacja wymagała podania w piłki na przeciwną stronę boiska. Technicznie w porządku, ale taktycznie źle. Ostatnio bywało lepiej, rozegraliśmy w ostatnich meczach sporo poprawnych i naprawdę miłych dla oka akcji, do tego skutecznych. Oczywiście przytrafiało nam się wiele błędów i nie możemy zapominać o ich korygowaniu, cieszmy się jednak z tego czego udało nam się nauczyć i co napędza nas do dalszej pracy.

Kiedy próbuję przypomnieć sobie pierwszy mecz sezonu 2014/2015, który rozegraliśmy jeszcze w sierpniu przeciwko UKS Iwiczna wydaje mi się, że nie było to 10 miesięcy temu lecz zdecydowanie dawniej. Sporo się przez ten czas wydarzyło, kilku chłopców zrobiło znaczące postępy. Kilku od nas odeszło, jedni zrezygnowali z gry w piłkę inni z różnych przyczyn postanowili kontynuować tę piękną przygodę gdzie indziej. Oczywiście nic w przyrodzie nie ginie i nasze szeregi zasilili nowi adepci sztuki piłkarskiej. To naturalny proces zmian, które przynoszą nowe bodźce zarówno dla zawodników jak i dla trenerów. Rundę wiosenną zakończyliśmy na czwartym miejscu. Dwukrotnie pokonaliśmy Victorię Zerzeń i Serce Falenica, przegraliśmy natomiast z Drukarzem, Agrykolą i Ursynowem. Można zażartować, że byliśmy postrachem podwarszawskich drużyn, chociaż jak spojrzymy na rywalizację z warszawskimi to już nie będziemy tak skorzy do żartów... W minionym już sezonie pracowaliśmy nieco więcej niż w poprzednich latach nad taktyką. Taktyką, czyli uprzednim przygotowaniem sobie rozwiązań sytuacji problemowych, które zastaniemy na boisku. Próbowaliśmy rozgrywać piłkę na dwa kontakty według zaplanowanych schematów, próbowaliśmy radzić sobie w sytuacjach 2 na 1, próbowaliśmy "złamać" niektórych po to, żeby dostosowali się do zasad, bez których w piłce nożnej ani rusz. Nie zapominaliśmy jednak o tym, że każdy zawodnik jak i każdy człowiek jest inny od pozostałych i nie można go zaszufladkować, nie można "zabić" jego indywidualności, gdyż w przyszłości to ona właśnie ma go wyróżniać na tle innych i należy ją pielęgnować. Jak mawiał Leo Beenhakker o potencjale zawodnika decyduje najlepsze z jego zagrań i na pewno wśród chłopców z grupy żółtej jest kilku z potencjałem. Kontynuując myśl byłego selekcjonera reprezentacji Polski pamiętajmy, że o mistrzostwie decyduje już powtarzalność tych najlepszych zagrań i odnosząc się do tego stwierdzam, że mistrzów jeszcze wśród nas nie ma. Teraz od zaangażowania w pracę tych zawodników z potencjałem zależy czy kiedyś będziemy wspomnianych mistrzów mieli. Przechodząc do krótkiej charakterystyki poszczególnych chłopców skoncentruję się na tych, którzy poczynili największe postępy. Bartek Liwanowski nadrobił wiele braków, przede wszystkim pracą indywidualną po treningach, na pewno jest już gotowy do podjęcia rywalizacji o miejsce w składzie drużyny czerwonej. Podjąć rywalizację, a ją wygrać to jednak dwie różne sprawy i konieczna będzie cierpliwość oraz hart ducha w dążeniu do tego celu. Kuba Gajowczyk jeszcze rok temu bał się stanąć w bramce, a teraz mimo jeszcze wielu mankamentów potrafił walnie przyczynić się do uzyskiwania przez zespół korzystnych rezultatów. Witek Niewójt poniekąd sam nie może znaleźć swojego miejsca w świecie piłki nożnej. Grał w polu, grał w bramce, teraz znów gra w polu i robi to całkiem dobrze. Może oczywiście być jeszcze lepiej, ale wszystko jest na dobrej drodze. Piotrek Izraelski zrobił na wiosnę największy postęp spośród wszystkich zawodników naszej drużyny. "Odpalił" co prawda dopiero pod koniec rundy, ale to i tak świetny prognostyk przed następnym sezonem. Piotrek był wyróżniającym się graczem we wszystkich czerwcowych meczach, a stało się to za sprawą przełamania gdzieś w jego własnej głowie. Uwierzył w siebie i odważnie korzystał z nabytych w procesie szkolenia umiejętności. Mikołaj Pielat po zawirowaniach zdrowotnych wrócił do gry i utrzymywał przyzwoity poziom. Stać go jednak na zdecydowanie więcej, tu potrzeba podobnej przemiany jak u wspomnianego Piotrka i większej wiary zarówno w siebie jak i w zespół, którego jest ważnym ogniwem. Wiktor Gabrysiak po kontuzjach dochodzi powoli do siebie i w tym przypadku na pewno postęp będzie szedł w parze z rozwojem fizycznym, dojrzewaniem i profilaktyczną pracą własną mającą na celu wzmocnienie stawów i zapobieganie kontuzjom, które niewątpliwie rozwój piłkarski hamują. Wiktor dorastając zmieni się nie do poznania, zmieni się jego postura i o wiele łatwiej będzie mu wtedy nawiązać fizyczną rywalizację na boisku. Maks Lewandowski także poczynił duży postęp, ale chyba za bardzo wziął sobie do serca uwagi na temat męskiej i twardej gry, często faulował w sytuacjach tego nie wymagających. Jeśli nawet decydujemy się na złamanie przepisów to też trzeba wiedzieć kiedy i w jaki sposób to zrobić. Piotrek Pieczul - spadł nam z nieba, a właściwie z filii Górny Mokotów. Utalentowany, szybki, ale jeszcze nie rozumiejący efektu synergii, który występuje w grach zespołowych. Gdyby chciał wykorzystać do swojej gry kolegów z zespołu i wszystkie swoje atuty mnożyć, przez umiejętności i pomoc uzyskaną od partnerów byłby o wiele skuteczniejszy i niemalże nie do powstrzymania. Piotr Onopiuk jest jednym z lepiej wyszkolonych technicznie zawodników Delty w roczniku 2004. Nie "sprzedaje" jednak w meczach nawet połowy tego co potrafi. Piotrek bawi się w trenowanie i z jednej strony to dobrze, gdyż radość musi towarzyszyć temu procesowi, z drugiej jednak zapomina, że w tej zabawie po jednej stronie barykady stoi z zawodnikami, którzy oddają sporo serca, a jego zabawa często niweczy ich starania, co niestety już tak dobre nie jest. Mikołaj Bartuzi, Ignacy Dobroczyński, Mikołaj Imbierowicz, Jaś Kaluga, Kamil Panek i Maciek Szabunio, czyli chłopcy, których nie wymieniłem wcześniej niech nie czują się z tego powodu źle. W dniu dzisiejszym są po prostu dalej w hierarchii czysto sportowej, na której opierałem to podsumowanie. Hierarchia ta nie jest jednak stała, a ci młodzi ludzie są dla mnie równie ważni w procesie wychowawczo-szkoleniowym. Chciałbym, żeby wszyscy moi podopieczni wyrośli na dobrych, przyzwoitych ludzi, a jak będzie wśród nich jakiś zawodowy piłkarz to już będzie pełnia sukcesu! PW

Kilka dni po zakończeniu rozgrywek ligowych nasz zespół rozegrał sparing z drużyną Poloneza Warszawa. Przeciwnicy podobnie jak my, również awansowali do najwyższej klasy rozgrywkowej, w tabeli ustępując miejsca jedynie stołecznej Legii. Spotkanie rozegrane zostało w ustawieniu po ośmiu zawodników w polu plus bramkarz. Było to dla obu drużyn cenne doświadczenie i dobre przetarcie się przed rozgrywkami ligowymi. Mecz mógł się podobać, ostatecznie to my wygrywamy, stwarzając sobie więcej sytuacji, mieliśmy także optyczną przewagę nad spotkaniem. Cieszy mnie fakt, że w sparingu mogło wystąpić aż 21 zawodników, a oprócz drużyny czerwonej skład zasiliło kilku wyróżniających się zawodników z grupy żółtej, górno – mokotowskiej filii i dwóch zawodników testowanych. Jeden z nich już zdecydował się już na grę w naszych barwach, z czego się bardzo cieszymy. Myślę, że pokazaliśmy, że jako drużyna jeszcze wiele wspaniałych chwil przed nami. DSZ

K.S. Delta Warszawa – Polonez Warszawa 2:0(1:0)

Skład: Grocholski R. – Owczarek K., Świtalski D., Rossa Sz. – Adamczyk I., zawodnik testowany, Wójcik K., Serokin M. – Wiktorowski K.

Wchodzący: Butta D., Baruś O., Niewójt W., Smogorzewski O., Krzyszczuk K., Izraelski P., Pieczul P., Wojciechowski A., Jarząbek P., Gajowczyk K., Peterlik K., Liwanowski B.

Bramki: 21’ Serokin M. – Wójcik K., 49’ zawodnik testowany